malayalam kavitha

നാളെയെന്നു ചൊല്ലി നീളെയായി ജീവിതം  കാലത്തിന്റെ കണക്കുപുസ്തകത്തിൽ നാളെയില്ലെന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല നാളെകൾ നീണ്ടപ്പോൾ തകർന്നതോ ജീവിതങ്ങൾ നാളെയെന്ന വാക്കിനർത്ഥം മടിയെന്നു ചിലർ ചൊല്ലി മടയന്റെ തലയിലെ ഭ്രാന്താണ് മടിയെന്ന് കാലവും ചൊല്ലി എത്രയോ യൗവ്വനങ്ങൾ മടിയെന്ന ഭ്രാന്തിൽ ജീവിതം ചങ്ങലയ്ക്കിട്ടുRead More →

malayalam kavitha

തല്ലിക്കൊഴിച്ച കിനാവിൻ ദൂതും പേറി  കാലമേ ഞാൻ ഒന്നു ചാഞ്ഞുറങ്ങട്ടെ ഈ മടിത്തട്ടിൽ കരിനിഴൽ പടർത്തുന്ന മേഘങ്ങളൊരു മഴയായ് എന്നിൽ പെയ്തിറങ്ങുന്ന കാലംവരെ ഋതുക്കൾ തൻ ഭേദങ്ങൾ മാറാതിരിക്കുകയില്ലല്ലോ വിണ്ടു കീറിയ ഭൂമിക്കൊരു – കുടച്ചൂടി നിൽക്കുമീ മേഘങ്ങളൊരുനാൾ പെയ്യാതിരിക്കുമോ കാലത്തിന്റെRead More →